| Gezonde
humor!
De gezondheid van de mens is een ernstige zaak,
toch hoor of zie je in onze praktijk soms zaken die een glimlach op je
gezicht toveren...
Een selectie uit deze humoristische gesprekken en situaties met
collega's of patiënten hebben we voor u verzameld:
AFSTANDSBEDIENING
De jongeren onder ons kunnen zich het bijna niet meer voorstellen,
maar vroeger had je geen afstandsbediening bij de televisie. Dit was ook
niet nodig want er waren maar twee of drie zenders. Met een knop op de
televisie veranderde je de zender. Toen ik halverwege de jaren ‘80 in
Duitsland begon te werken moest ik een keer op huisbezoek bij een oude
dame van 96 jaar.
Toen ik kwam stond de televisie aan. De mevrouw vertelde dat ze net van
haar kinderen een nieuwe TV had gekregen, met afstandsbediening. Ze
wilde mij wel even uitleggen hoe dat werkte. Zeer moeizaam kwam ze uit
de stoel om de afstandsbediening te pakken welke op de TV lag.
Moeizaam strompelde ze terug naar de stoel, ging zitten, richtte
afstandsbediening op de TV en liet de TV van ARD naar ZDF overspringen.
Fantastisch zei ik; dat zo iets mogelijk is. Weer kwam ze moeizaam
overeind om de afstandsbediening weer op de TV te leggen. Ik vroeg haar
waarom ze iedere keer de afstandsbediening op de TV legde en niet gewoon
naast haar stoel, dat is toch veel gemakkelijker. Waarop zij antwoordde;
“op deze manier kan ik nooit de afstandsbediening kwijtraken.....”.
Hoezo het gemak van een afstandsbediening.
ABONNEMENTSGELD
Jarenlang hebben wij een patiënt in behandeling gehad met een CVA. Deze
patiënt werd een keer per week door ons behandeld. Omdat de man niet
meer mocht autorijden moest zijn vrouw iedere week mee. Zij ging iedere
week onder het genot van een kop koffie in de wachtkamer zitten. Toen de
patiënt een aantal jaren geleden overleed was het uiteraard gebeurd met
de behandelingen.
Een tijdje later kwam zijn vrouw in behandeling. Het gesprek ging op een
gegeven moment over haar man. De behandeling was wel abrupt beëindigd.
De vrouw vertelde toen letterlijk: “Weet je wat ik nu zo jammer vind?
Het scheelde mij een abonnement op de Libelle en de Margriet doordat ik
iedere week bij jullie kwam.”
SPORTIEVE PATIËNTEN
Een mannelijke patiënt wordt voor zijn rug behandeld. De behandeling
verloopt voorspoedig en bij de afsluitende behandeling worden er nog een
aantal tips en leefregels meegegeven. O.a. wordt gevraagd of de patiënt
ook sportief is. Het zou goed voor hem zijn om iedere dag, bijv met zijn
vrouw een eind te gaan wandelen. De man begint te lachten als er wordt
gesproken over zijn sportiviteit en die van zijn vrouw. Hij zegt: het
sportieve hoogtepunt van mijn vrouw is haar maandelijkse eisprong.”
ERFELIJK BEPAALD
Wij fysiotherapeuten zijn vaak vakidioten. Wanneer wij behandelen zien
wij vaak allerlei ‘onregelmatigheden’ bij de patiënt. Dit worden
anomalieën genoemd. Dit zijn kleine afwijkingen binnen de grens van wat
anatomisch aanvaard is. Toen ik bij een patiënt zo’n anomalie vond
reageerde deze heel nuchter: “Dan ben ik een duidelijk product van
erfelijk geknutsel.”
FRIEZISMEN
Het Fries beschikt niet over woorden als schitterend, prachtig e.d.
om uitdrukking te geven aan het feit dat de patiënt beter wordt. Een
veel gehoorde uitdrukking is dan ook als je vraagt aan de patiënt hoe
het gaat. “Het wordt niet minder”, of “Ik mag niet klagen”, of
“Ik heb mij wel eens slechter gevoeld.”
Ook de cryptische omschrijving, “Het is beter als toen ik mij slechter
voelde” wordt regelmatig gebruikt.
Een patiënt vertelde spontaan: “De vorige keer dat je deze
rekbeweging uitvoerde had ik er veel last van, maar ik begin er al aan
te wennen.” (Dit is een variant op de opmerking, het wordt beter).
VERSPREKINGEN
Heel interessant zijn altijd de woordversprekingen van de patiënt.
- een lijmvliesbeursontsteking (een slijmbeursontsteking)
- er is successie op het lichaam uitgevoerd
- monumentenzorg (de schoonheidsspecialiste)
- ik ben op een omscholingscursus geweest (i.p.v. een
bijscholingscursus)
PRETTIGE FEESTDAGEN
Wij Friezen zijn een aimabel volkje, en zijn nooit te beroerd om
elkaar het beste te wensen.
We wensen elkaar een vrolijk Kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar. Ook
tijdens de Paasdagen hopen wij dat ze vrolijk mogen worden. Macaber werd
het echter de dag voor Hemelvaartsdag, toen een patiënt ons al dan niet
bewust het volgende toewenste:
“IK WENS JULLIE EEN GOEDE HEMELVAART TOE.”
VERSLETEN GELOOF
De meeste ziektebeelden binnen ons vakgebied hebben een Latijnse
benaming. Een aantal ziektebeelden is echter zo bekend dat wij er in het
Nederlandse spraakgebruik een eigen naam aan hebben gegeven.
Zo kreeg ik een patiënt in behandeling met een ‘versleten’ knie.
Uiteraard wilde hij wel graag weten wat dit precies was en hoe het zover
had kunnen komen. Ik heb toen uitgelegd dat er eigenlijk niets versleten
is, maar dat de Latijnse benaming Arthrosis Deformans is. Arthrose
betekent; aandoening van een gewricht wat deformeert.
Normaal gesproken zou het bot en kraakbeen zich moeten formeren, maar
hier gebeurt dus precies het tegenovergestelde. Oorzaak van het probleem
is een verslechterde doorbloeding van de kleinste bloedvaatjes in het
gewricht waardoor de aanvoer van voedingsstoffen en de afvoer van
afvalstoffen niet meer optimaal verloopt.
Arthrose in een beginstadium zou misschien nog weer wat kunnen
verbeteren. Net zoals je een deformatie van het bot en kraakbeen hebt,
zou je dus ook nog een lichte reformatie kunnen krijgen. Als goed
degelijk Hervormd opgevoede patiënt keek hij mij bedenkelijk aan en
antwoordde: “Als die reformatie dus lukt krijg ik een GEREFORMEERDE
KNIE”.
Gelukkig is per 1 mei 2004 de fusie tussen de beide Kerken een feit
geworden.
NIEUW MEDICIJN.
Tijdens het intake gesprek van de fysiotherapeut met de patiënt vertelt
de patiënt dat hij ook last heeft van de bloedcirculatie in zijn benen.
Maar gelukkig kon de huisarts hem een nieuw medicijn geven, nl.
BLOEDVATVERWIJDERAARS.
SPIRITUEEL.
Sommige patiënten zijn uitermate goed op de hoogte van het menselijk
lichaam en de benaming van de verschillende botstukken. Zo wist een patiënt
ons te vertellen dat hij behoorlijk last had van zijn hemelbeen (in de
vakliteratuur is dit meer bekend als heiligenbeen).
VERKEERD GEPARKEERD.
Wanneer je als patiënt voor de eerste keer naar een therapeut moet, wil
je vooral niet te laat komen, vooral als je helemaal naar de andere kant
van het dorp moet. Betreffende patiënt had om half drie een afspraak
bij ons, en vertrok dan ook om 13.45 uur om vooral niet te laat te
komen.
Aangekomen bij de praktijk, ruimschoots op tijd, vond hij het wel wat
rustig, maar een blik om de hoek van de deur leerde hem dat er enige
fitness apparatuur stond, en dus ging hij maar ergens in de gang op een
stoel zitten. Na drie kwartier gewacht te hebben, zonder ook maar ooit
een mens in het gebouw gezien te hebben vond hij het toch wel wat
vreemd. Omdat er echt niemand in huis was ging hij maar eens de straat
op om een achteloze voorbijganger te vragen hoe het toch zat bij de
fysiotherapeut.
Deze kon hem snel uit de droom helpen; hij zat namelijk in het
verkeerde pand. De fysiotherapiepraktijk van ons is precies een straat
verderop. De patiënt had dus drie kwartier bij een wildvreemde in huis
gezeten. Een uur te laat kwam hij toch nog in onze praktijk aan.
Gelukkig had zijn therapeut net een half uur vrij, zodat de patiënt
toch nog direct kon worden behandeld.
MACABER.
Een oudere mevrouw komt geheel ontdaan in onze praktijk voor een
behandeling. Ze vertelt dat zij helemaal overstuur is, omdat een
jongedame van 23 jaar bij haar in de straat zelfmoord heeft gepleegd.
Dit is natuurlijk vreselijk erg, en de patiënte kan er dan ook niet
over uit hoe dit toch kan gebeuren. Ze zegt letterlijk: "Zelfmoord
plegen, dat is wel het laatste wat ik zou doen".
FAMILIAIRE ZIEKTES
Een oudere mevrouw van 80 jaar komt bij ons in behandeling en heeft last
van alle spieren en gewrichten. Ze denkt zelf dat zij wel eens reuma kan
hebben. Als therapeut stel je dan direct de vraag of deze ziekte in de
familie meer voorkomt, omdat er erfelijke en familiaire factoren
meespelen. Na enig nadenken zegt de mevrouw: "Jazeker, mijn
schoonmoeder had ook reuma".
SPRAAKGEBREK.
De meeste fysiotherapeuten van mijn leeftijd zijn hun carrière in
Duitsland begonnen omdat er halverwege de jaren '80 weinig werk voor ons
was. Als Duitse patiënten ons vroegen hoe dat toch mogelijk was dat
zoveel Nederlandse therapeuten naar Duitsland vertrokken dan vertelden
we altijd dat wij werden uitgezonden voor ontwikkelingshulp.
Maar omdat we uit Nederland kwamen had ons Duits een behoorlijk
accent. Ik had een keer een jongetje van een jaar of acht in
behandeling, die tezamen met zijn moeder bij ons kwam. Na enige tijd
vertelde de jongen aan zijn moeder: "Der Mann hat ein Sprachfehler."
Op zo'n moment kun je als moeder wel door de grond zakken.
DE KERMISKLANTEN EN RUDI CARELL
In diezelfde periode in Duitsland kwam er een oudere Duitse mevrouw in
behandeling die enthousiast vertelde dat ze gisterenavond 'Die Tag der
Deutsche Schlager' had gezien en daarin waren de Kermisklanten uit
Nederland geweest. Of ik dat ook had gezien? Nu ben ik niet zo'n
liefhebber van de Kermisklanten dus ik vertelde dat dat niet het geval
was. Vervolgens begon ze over Rudi Carell en dat deze Nederlander ook zo
fantastisch was.
Ik vertelde haar dat wij niet zo gecharmeerd zijn van Der Rudi Carell
en dat we hem daarom naar Duitsland hebben gestuurd. Waarop een andere
patiënt heel adrem antwoordde: "Nu begrijp ik, waarom ze jullie
als therapeuten naar Duitsland hebben gestuurd.". We hebben als
Nederlandse collega's de rest van de dag in een deuk gelegen. Eindelijk
een Duitser die de Nederlandse humor snapt.
VERTALEN.
Het letterlijk vertalen van Nederlandse uitdrukkingen in het Duits kan
soms tot hilarische opmerkingen leiden. Bij de behandeling van een
Duitse mevrouw vond zij dat ze knopen in haar bilspieren had. (dit zijn
spierverdikkingen of tenderpoints) Het Duits voor Knopen is Knoden. In
het Nederlands worden de bilspieren ook wel broodjes genoemd. De
vertaling was toen snel gemaakt. "Sie haben Knödchen in die Brötchen."
DEMENTIE.
Als je iets ouder wordt en je praktijk groeit dan kan het gebeuren dat
je niet alles meer zo uit je hoofd kunt onthouden. Gelukkig zijn er dan
nog je collega's die je een hart onder de riem steken met de
opmerking:"Je hebt last van Altzheimer-light."
|
